22.3.14

1.1.14

Ο Άνθρωπος ειναι το τελειότερο δημιούργημα της φυσης

''Ο Άνθρωπος ειναι το τελειότερο δημιούργημα της φυσης.Ειναι το αριστούργημα της φυσης.!Η Φυση εχει προικίσει τον άνθρωπο με εναν πανίσχυρο εγκέφαλο,με μια απαράμιλλη προσαρμοστικότητα,και με μια μοναδική αντοχή στις κακουχίες.Ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει παντου,σε μια έρημο,σε μια ζούγκλα,σε εναν παγετώνα,ακομα και στην θάλασσα.Μπορει να τραφεί σχεδον με τα παντα,και μπορεί να αντιληφθεί,να κατανοήσει και να αλληλεπιδράσει σχεδον με ολα οσα γίνονται γύρω του.Ο Άνθρωπος δεν εχει κανέναν φυσικό εχθρο,τίποτα πανω στον πλανήτη δεν εχει ως αποκλειστικό στόχο να κυνηγάει τον άνθρωπο.Η φυση δεν εχει βαλει κανενα σύνορο στον ανθρωπο,παρα μονο εναν περιορισμό,(ενα σχετικά μικρο οριο ζωης).Τιποτα δεν περιορίζει τον ανθρωπο απο το να διαπρέψει,τιποτα δεν τον εμποδίζει απο το να αφήσει το χνάρι του πανω στην σαρκα του πλανήτη,ως κατι σπάνιο,κατι ιδιαίτερο,κατι υπέροχο .Τιποτα.. εκτος απο τον ιδιο του τον εαυτο.Ολα τα σύνορα και ολοι οι περιορισμοί που βρίσκει μπροστά του ενας άνθρωπος στα 70-100 χρονια της ζωης του,δεν τα εχει δημιουργήσει η φύση,αλλα τα δημιουργει ο ιδιος,η τα δημιουργούν για αυτον αλλοι άνθρωποι.Η φύση δημιούργησε τον άνθρωπο με σκοπο να γεννηθεί,να ζήσει,να μεγαλουργήσει,και να πεθάνει ελεύθερος πανω σε εναν υπέροχο και ίσως και μοναδικό στο είδος του, σε ολόκληρο το σύμπαν, πλανήτη.Το αν ο άνθρωπος δεν καταφέρνει να φερει εις περας με επιτυχία αυτο τον σκοπο ..ειναι ενα δικο του πρόβλημα που καλα θα κανει κάποτε να το λύσει...γιατι ο χρονος ειναι το μονο που δεν εχει απεριόριστο''.

24.12.13

Από τα 2000 μέτρα στα 0

 


Από τα 2000 μέτρα στα 0.

Χθες Τετάρτη 200313 ξεκίνησα για Πηγάδια. Ανέβηκα ψηλά στο βουνό κι έκανα μια καταπληκτική διαδρομή μες στη λιακάδα, δοκιμάζοντας τις καινούριες μου μπατονέτες dynafit, το σακίδιο και το τζάκετ.
Είχε τόσο ωραία και ζεστή μέρα που ανέβηκα μέχρι τα 2000 μέτρα υψόμετρο με κοντομάνικο.
Εφυγα σχετικά νωρίς γιατί λόγω ζέστης άρχισε να μαλακώνει επικίνδυνα το χιόνι.
Στην επιστροφή δεν μπήκα καν μες στην πόλη και συνέχισα για ναυάγιο Επανομής.
Η μέρα ήταν καταπληκτική και θα ήταν κρίμα να γυρίσω σπίτι.
Είχα τη στολή μαζί μου και βούτηξα θάλασσα.
Μέχρι εδώ όλα ήταν απλά τέλεια.

Και τώρα αρχίζει το μαρτύριο.

Αφού στέγνωσα κι έκανα και ηλιοθεραπεία, είπα κατά τις 4 να φύγω.
Μπαίνω στ αμάξι και συνειδητοποιώ οτι ο συμπλέκτης είναι νεκρός.
Βλέπω τη στάθμη στο δοχείο χαμηλή. Ωραία. Ξεκινάω τρέχοντας (τα καλά του αθλητισμού) μέχρι Επανομή (1 ώρα πάνε έλα) και παίρνω υγρά. Γεμίζω το δοχείο. Ο συμπλέκτης ακόμη νεκρός.
Ο μηχανικός μου μου λέει πως χρειάζετε μάλλον εξαέρωση (που φυσικά δεν ξέρω πως να κάνω).
Παίρνω οδική βοήθεια.
Μετά 1.5 ώρα μου λένε οτι δεν μπορούν να έρθουν λόγω άμμου.
Ερχεται ο άνθρωπος με τα πόδια.
Επιστρέφουμε στο φορτηγό του το οποίο έχει αφήσει στα αναψυκτήρια, για να πάρουμε εργαλεία και μπαταρία. Ναι έμεινα και από μπαταρία η οποία ήταν στα τελευταία της.
Ενας καλός ψαράς με ένα xtrail μας πάει ναυάγιο. Συνδέουμε την φοριτή μπαταρία και βάζουμε μπρος με πρώτη.
Φτάνουμε αισίως στο φορτηγό το φορτώνουμε κι επιστρέφω Θεσσαλονίκη στις 10 το βράδυ.

Υ.Γ1 Πέρσυ είχα πάθει το ίδιο με το civic κι ο μηχανικός μου είπε να έχω πάντα μες στ αμάξι ένα κουτάκι με υγρά για παν ενδεχόμενο. Πολύ που τον άκουσα.

Υ.Γ.2 Ο οδηγός του φορτηγού είναι ο Βλαδίμηρος, παλιός αθλητής του ΠΕΚΟ Θεσσαλονίκης. Στέλνει τα χαιρετίσματά του στους Κωσταντινίδη, Παραστατίδη και Κάσπαρη.

Υ.Γ.3 αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν σε όλους.....στη διαδρομή σπίτι δουλειά. Σε μένα γιατί ρε γαμώτο συμβαίνουν στου διαόλου τη μάνα;

Βέρμιο
http://connect.garmin.com/activity/286818044
Ναυάγιο
http://connect.garmin.com/activity/286818057

Ξέχασα να γράψω και μια ώρα τρέξιμο πήγαιν έλα Επανομή. Αυτό είναι τρίαθλο. Ορειβατικό σκι, κολύμπι, τρέξιμο.

22.9.12

Ανακαίνιση Καλλιδοπούλου 2011

Το 1998 αγοράσαμε το διαμέρισμα στην οδό Καλλιδοπούλου.
Μετά από 12 περίπου χρόνια, το 2011, αποφάσισα να το ανακαινίσω με σκοπό να το πουλήσω και να πάρω κάποιο άλλο.
Τελικά μετά από αρκετή προσωπική δουλειά, κόπο και μεράκι, το έργο ολοκληρώθηκε και το παλιό διαμέρισμα μεταμορφώθηκε.
Ετσι αποφάσισα τελικά να το κρατήσω, καθώς μετά από τόσα χρόνια διαβίωσης στο ίδιο σπίτι (ίσως και το μοναδικό που έμεινα τόσα χρόνια σερί) θα ήταν κρίμα να φύγω. Ασε που τελικά κατάλαβα οτι η γειτονιά με βόλευε περισσότερο απ όσο φανταζόμουν.
Παρακάτω αποσπάσματα απ την ανακαίνηση.

24.4.12

Σήμερα έχασα τον πατέρα μου

15 μέρες πριν ο πατέρας μου είχε ατύχημα.
Επεσε στο μπάνιο με αποτέλεσμα να χτυπήσει άσχημα στην κοιλιακή χώρα.
Πήγε στον Αγιο Λουκά όπου έγινε επέμβαση για να σταματήσει η αιμοραγία. 3 μέρες στην εντατική σε καταστολή και τις υπόλοιπες σε δωμάτιο της κλινικής.
Μετά από 15 συνολικά μέρες πήρε επιτέλους εξιτήριο Δευτέρα 230412.
Την επόμενη μέρα, Τρίτη 240412 πέθανε από ανακοπή στο κρεβάτι.
Ειδοποιήθηκα απ την μητέρα μου ενώ ήμουν σε προπόνηση στο Χορτιάτη.


Κι ένα βίντεο που έκανα με όλα τα κλιπ που είχα απ τον πατέρα μου.

26.2.12

Hortiatis uphill x3 260212

  This morning there was something in the air, in the breakfast I ate, or in the coffee I drank. I'm not quite sure but I understood that today would be the record day. I pumped the tires, put my clothes on and went out. I did a good warm up until Thermi and then started the Hortiatis mountain uphill till the top to the radar. I returned to Thermi via Panorama. And because one equals none and with the second you can not be sure, you do a third one. TRIPLE HORTIATIS MOUNTAIN UPHILL. Something I was thinking about since last summer. After the double I did, and after the fact that mr. Thomas Timamopoulos, one of the best Greek cyclists ever, used to telling me that he had done a triple Hortiatis uphill wen he was young, I decided to give it a try. And succeeded. 2 powerbar gels, a sesame bar and 1 liter of water was all I needed.  Also for the first time in global, I enter the word ''Thassos training'' which is exactly what someone has to do to go well on Thassos ultra marathon. While I was climbing for the third time, an idea came to me. To organise a 24 hour Hortiatis uphill race. The one who do most uphills in 24 hours wins. The bad thing with these uphills is hypothermia on the downhill. Imagine that I did 3 of them. Now it's time for a frappe and watch a movie. Until next time...

17.2.12

28.1.12

Oregon 450 vs xperia active pt 3 endomondo

Tuesday was raining and it wasn't suitable for bike training. So I decided to go out for a trail running at Seich Sou forest. This was another chance to test again xperia active and endomondo. Endomondo is the app that I like most, because it supports ANT+, it's easy to use, it doesn't need the use of gps (soit can be used for indoor training) and has a nice and easy to explore website with a lot o information about your workouts. I'm still comparing it with my trustworthy oregon 450. Today I uploaded the 2 gpx archives on both site ridewithgps and endomondo so to compare each other. Until now all fitness apps that I tried on xperia can do multitasking, which means that while you are training and recording your progress, you can also shoot a video/photo, make a phone call ro listen to music. Very useful. Even though these apps are fitness oriented, with multitasking you can also have another apps running in background which can be more geographic such as google maps or my trucks so to watch other info like elevation, altitude or grade. I started with battery level at 95% and after 2 hours of training, shooting video and playing, I ended up with 70%. If you buy endomondo pro you can have the low power mode which use less power and makes battery drain slower. Niiice.




21.1.12

Oregon 450 vs xperia active pt 2 mapmyride

Today the 29+ km/h of wind wasn't enough to keep me inside. So I charged the batteries and went out for the weeks endurance road bike training.
This time I tested mapmyride application which is preloaded in xperia active. I put it in my pocket and started. 129 km to Kalikrateia and back. With the wind on my back everything was ok but at the return it was like going uphill to Kaimaktsalan dragging 3 others with a rope.
Back home and I uploaded the 2 gpx on the internet.
1st thing I disliked in mapmyride is that it needs an internet connection to save the workout, which means that if you go for a weekend on a mountain and want to do 2 workouts, that will be impossible.
2nd thing I disliked is that mapmyrides site doesn't show many details of the workout, just the same things as on your phones screen.
Also mapmyride overestimate the calories consumption as the same does with the total elevation.
So until now, endomondo - mapmyride 4-0.
As for the battery I started with 100% and after 5.5 hours of gps, ANT+, 2 phone calls and some playing, it was at 50% but with the display off because it was in my back pocket. 
Also I just found out that mapmyride does not have an embed option and I had to put it with a link, so it goes endomondo - mapmyride 5-0.


Mapmyride

20.1.12

Oregon 450 vs xperia active pt 1 endomondo

Today I went for trail running at Seich Sou forest. Although I started to follow the Aethlos race route, I changed my mind and followed another one, which was 16+ km in less than 2 hours. Today I also tested for the first time my sony ericsson xperia active with endomondo for training/racing use. This smartphone except for being waterproof, is also compatible with ANT+ protocol. Which means that it can be connected with Garmin heart rate monitor straps, when other smartphones needs battery draining bluetooth straps. So I tested endomondo in comparison to my Garmin Oregon 450 which I always use and uploaded the 2 gpx archives on ridewithgps for oregon and endomondo for xperia active. I started with xperias battery level at 95% and after 2 hours of use (gps and ANT+) it was at 60%. There are a lot of applications for android and I'll try to test as many as I can. Use of smartphones seems to be very practical because they are light enough and they are always in our pocket, but I think their batteries are not ready yet for ultra marathons.
 

14.1.12

7.1.12

Seich Sou forest Aethlos training 070112

Επεσε τις προάλλες το μάτι μου στη σελίδα του Αεθλου και μου έκανε εντύπωση το σημείο που έλεγε ''σε μια απαιτητική διαδρομή''. Τι ακριβώς εννοεί άραγε; Ετσι λοιπόν αποφάσισα να το ανακαλύψω. Εψαξα και βρήκα τη διαδρομή σε gpx την έβαλα στο garmin και ξεκίνησα. Τα πρώτα χιλιόμετρα ανηφορικά, μονοπατίσια κι όλα οκ. Οσο το υψόμετρο μεγάλωνε έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα χιόνια. Η χθεσινή χιονόπτωση ήταν τελικά μεγαλύτερη απ ότι φανταζόμουνα. Απ τα 350 μέτρα και πάνω, όλα κάτασπρα. Τα μονοπάτια χιονισμένα σε όλο τους το μήκος και στις ανηφόρες έκανα δυο βήματα μπροστά κι ένα πίσω. Στα βραχώδη περάσματα είτε ανηφορικά είτε κατηφορικά, υπήρχαν καταρακτάκια απ τα χιόνια που έλλιωναν και σε έκακαν να νομίζεις οτι κάνεις canyoning. Στα επίπεδα σημεία, παντού νερολακούβες, ενώ σε κάποιες έπρεπε να κάνω τον Ιντιάνα Τζόουνς για να περάσω απέναντι. Είδα μονοπάτια (μή ποδηλατήσιμα δυστηχώς) τα οποία ούτε που τα ήξερα. Τα τελευταία χιλιόμετρα διάφοροι πόνοι σε τετρακέφαλους, αστραγάλους και τένοντες άρχισαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Επιστροφή στ αμάξι ολοκληρώνοντας τη διαδρομή σε 3 ώρες ακριβώς (πέρσυ ο πρώτος έκανε στον αγώνα 2 ώρες). Εχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου αν και ο χρόνος είναι ικανοποιητικός δεδομένων των καιρικών συνθηκών αλλά και του γεγονότος οτι έχει μόλις 2 μήνες που ξεκίνησα να τρέχω. Εν το μεταξύ η υποθερμία έχει γίνει πλέον η ερωμένη μου.

5.1.12

3-5 Pigadia ski resort 040112

Το πρόγραμμα προπόνησης για την Τετάρτη έλεγε Κ4 ή αλλιώς κάψιμο τετρακεφάλων. Πρώτη φορά για το 2012 στα Πηγάδια με 3 αναβάσεις συνολικής υψομετρικής 1800 m σε μόλις 7 χιλιόμετρα. Αυτο θα πει κάψιμο. Δοκίμασα τις καινούριες μου ορειβατικές μπότες Technica οι οποίες είναι εξαιρετικές, άνετες, ελαφριές χωρίς να κουράζουν στην πολύωρη χρήση. Είχα και κάποια στιγμή παρέα το φίλο Γιώργο από Νάουσα με τον οποίο κάναμε μια ανάβαση μαζί. Η μέρα καταπληκτική, το χιόνι θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Σε αναμονή νέων χιονοπτώσεων.
 

1.1.12

26.12.11

24.12.11

3-5 Pigadia ski resort 241211

Πρώτη μέρα λειτουργίας του χιονοδρομικού 3-5 Πηγάδια και φυσικά δεν έχασα ευκαιρία. Πέδιλα, μπότες κι όλα τα συναφή ήταν ήδη στ αμάξι μέρες πριν. Ο δρόμος καθαρός παρά τις έντονες χιονοπτώσεις των προηγούμενων ημερών και η μέρα ηλιόλουστη. Είχα όρεξη για ορειβατικό σκι (και μάλλον μ αυτό θ ασχοληθώ φέτος) κι έτσι έβαλα φώκιες και ξεκίνησα την ανάβαση από Παράδεισο και Λούκι. Εφτασα κορυφή κι από κει ξεκίνησα την πολύ δύσκολη κατάβαση προς καταφύγιο και τελικά απ το μονοπάτι του Παράδεισου. Και λέω πολύ δύσκολη γιατί το χιόνι ήταν πολύ αφράτο και ξερό με αποτέλεσμα τα πέδιλά μου παρόλο που είναι φαρδιά, να βουλιάζουν σε πολλά σημεία ακόμη και 30-40 cm. Ακόμη και στην κατηφόρα δεν γλιστρούσα και αναγκαζόμουν σε πολλά σημεία να περπατάω. Μόλις σφίξει όμως το χιόνι τότε θα είναι ιδανικά.
 

5.12.11

27.11.11